Επιστροφή στα θρανία, επιστροφή στα γραφεία μετά την καλοκαιρινή άδεια. Είμαι σίγουρη ότι ελάχιστοι από εμάς έχουν το προνόμιο να συνεχίζουν τις διακοπές τους μέσα στον Σεπτέμβρη. Προσπαθώντας λοιπόν να αποδεχτώ ότι το επόμενο μεγάλο διάλειμμα θα είναι πια κάπου εκεί κοντά στα Χριστούγεννα, ψάχνω να βρω τρόπους να ανανεώσω τον εργασιακό μου παράδεισο. Και τι καλύτερος τρόπος από ένα μικρό γλαστράκι πάνω στο γραφείο. Όποια και αν είναι η επαγγελματική σας δραστηριότητα πάντα κάπου υπάρχει ένας προσωπικός χώρος που μπορεί να στολιστεί μ' ένα μικρό φυτάκι. Οι επιλογές σας πολλές.
Μια mini ορχιδέα είναι ιδανική επιλογή. Η ανθοφορία της διαρκεί αρκετό καιρό, δεν θέλει πολύ φροντίδα και κοστίζει ελάχιστα χρήματα.
Αγκαθωτοί κάκτοι και μικροσκοπικά παχύφυτα η επόμενη επιλογή. Φυτά χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις σε πότισμα. Αν μάλιστα διαθέτετε χιούμορ και τυγχάνει να είστε σε χώρο που δεν πολυσυμπαθείτε τους διπλανούς σας, ένα κακτάκι θα δώσει και μήνυμα "Stay Away".
Το σφάγνο (sphagnum) είναι ένα είδος βρύου που προέρχεται κυρίως από τη Νέα Ζηλανδία (διαβάστε περισσότερα εδώ). Αποτελεί ένα από τα βασικά υποστρώματα καλλιέργειας τόσο της Phalaenopsis όσο και άλλων μελών της οικογένειας των Ορχιδοοειδών που αρέσκονται σε υψηλά επίπεδα υγρασίας. H χρήση του έγκειται στις ιδιότητές του. Απορροφά το νερό σε χρόνο μηδέν και παράλληλα αργεί πάρα πολύ να στεγνώσει. Αρκεί ένα με δύο δευτερόλεπτα για να απορροφήσει τεράστιες ποσότητες νερού που τα άλλα είδη υποστρώματος (φλοιός, λέκκα κτλ) δεν μπορούν να συναγωνιστούν. Είναι κάτι σαν το βαμβάκι με το ξύλο. Όση ώρα και να μουλιάζεις το ξύλο στο νερό, το βαμβάκι δεν το φτάνει. Όμως για έναν αρχάριο καλλιεργητή το σφάγνο μπορεί να αποβεί μοιραίο καθώς το υπερβολικό πότισμα οδηγεί πολύ γρήγορα στο σάπισμα του φυτού.
Αν το υπόστρωμα της ορχιδέας σας περιέχει κομμάτια σφάγνου αποφύγετε το μούλιασμα. Ταυτόχρονα οι χρόνοι μεταξύ των ποτισμάτων θα πρέπει να είναι μεγαλύτεροι, καθώς το σφάγνο διοχετεύει υγρασία για πολύ καιρό στις ρίζες της. Αν έχετε οπτική επαφή με αυτές θα παρατηρήσετε ότι θα αργήσουν πολύ να πάρουν το γνωστό γκριζοπράσινο χρώμα της αποτισιάς. Αν η ορχιδέα σας είναι φυτεμένη μόνο σε σφάγνο, περιμένετε μέχρι αυτό να δείχνει σαν μισοξεραμένο άχυρο, πριν το επόμενο πότισμα.
H χρήση του σφάγνου είναι εξαιρετικά επικίνδυνη τους χειμερινούς μήνες γιατί αν απορροφήσει μεγάλες ποσότητες νερού θα στεγνώσει μετά από πολύ καιρό. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε αυξημένες πιθανότητες για μύκητες, μούχλα και σάπισμα. Αντίθετα τους καλοκαιρινούς μήνες η χρήση του στην επιφάνεια της γλάστρας είναι αρκετά χρήσιμη καθώς βοηθάει σημαντικά τις ορχιδέες μας να διατηρήσουν στην επιφάνεια του υποστρώματος τα επιθυμητά επίπεδα υγρασίας και το κυριότερο θα μειώσουν τη συχνότητα του ποτίσματος. Παρά τη χρησιμότητά του αυτή δεν το συμπαθώ ιδιαίτερα γιατί μπορεί από ένα λάθος στο πότισμα να στείλει μια ορχιδέα στον άλλο κόσμο σε χρόνο μηδέν. Αν τα λόγια μου δεν σας πείθουν για την επικινδυνότητα του σφάγνου δείτε τις συνέπειες στο βίντεο που ακολουθεί.
👇👇👇👇
Πέρα από τον υψηλό βαθμό επικινδυνότητας, το σφάγνο με τα πολλά ποτίσματα χάνει την αρχική ανάλαφρη υφή του και ξεραίνεται, με συνέπεια να θέλει πολύ συχνά αντικατάσταση. Προσωπικά το χρησιμοποιώ περιστασιακά σε φυτά που μπορεί να έχουν ανάγκη για υψηλά επίπεδα υγρασίας για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.
Αν σας άρεσε αυτό το άρθρο κάντε like 👍 στη σελίδα μας στο facebook για να ενημερώνεστε γύρω από τις ορχιδέες και τα φυτά σας.
Όποιος έχει ασχοληθεί χρόνια με την κηπουρική σίγουρα έχει αντιληφθεί ότι αυτή η ιστορία με τα πολλά και διαφορετικά λιπάσματα για τα καλλωπιστικά φυτά μας είναι μια "μούφα". Σε φυτώρια και πολυκαταστήματα θα βρείτε λιπάσματα για ορχιδέες, για παχύφυτα, για οξύφυλλα, για ανθοφόρα, για πράσινα, για τριανταφυλλιές κτλ κτλ. Αν ρωτήσετε έναν σωστό επαγγελματία θα σας πει ότι όλα αυτά είναι πάνω κάτω τα ίδια και στο μόνο που διαφέρουν είναι στην ποσότητα των συστατικών τους.
Οι βασικές κατηγορίες είναι τρεις:
Ανάπτυξης 30 10 10 Χρησιμοποιείται κυρίως κατά την περίοδο ανάπτυξης των φυτών ή αποκλειστικά σε πράσινα φυτά.
Ισορροπημένο 20 20 20 Χρησιμοποιείται σε φυτά που η περίοδο ανάπτυξης συμπίπτει με την περίοδο ανθοφορίας.
Ανθοφορίας 9 15 27 Χρησιμοποιείται λίγο πριν και κατά την περιόδου που τα φυτά ξεκινούν να σχηματίζουν άνθη.
Είναι αλήθεια ότι όλα τα φυτά δεν χρειάζονται την ίδια ποσότητα τροφής. Οι ανάγκες διαφοροποιούνται ανάλογα με το είδος του φυτού και την εποχή. Στην αγορά υπάρχουν υδατοδιαλυτά λιπάσματα που μας δίνουν τη δυνατότητα να διαφοροποιούμε τη δοσολογία ανάλογα με το φυτό και να επιλόγουμε τον σωστό τύπο λιπάσματος με βάση το κύκλο ανάπτυξης του φυτού. Η λύση αυτή είναι και πρακτική και οικονομική αν στο σπίτι μας υπάρχουν πάνω από πέντε δέκα φυτά εσωτερικού ή εξωτερικού χώρου.
Στους γεωπονικούς κύκλους το ΜILLER Nutri-Leaf θεωρείται από τα καλύτερα λιπάσματα της αγοράς. Συνδυασμένο δε με ένα προϊόν της κατηγορίας "ενεργοποιητές εδάφους" κάνει θαύματα. Σε ότι αφορά τις ορχιδέες αλλά και άλλα λιγόφαγα φυτά όπως οι κάκτοι και τα παχύφυτα το χρησιμοποιείτε διαλύοντας το στο μισό της δόσης ή ακόμη λιγότερο. Επειδή είναι διαφυλλικό μπορείτε μόνο να το ψεκάζετε (φύλλα και υπόστρωμα). Η οικονομία είναι τεράστια. Η επιλογή του ισορροπημένου 20 20 20 είναι πρακτική και ακολουθείται ευρέως. Βέβαια στην αγόρά θα βρείτε όλες τις εκδοχές (30 10 10, 20 20 20 και 9 15 27).
Αν σας άρεσε αυτό το άρθρο κάντε like 👍 στη σελίδα μας στο facebook ή εγγραφείτε στο κανάλι μας στο youtube για να ενημερώνεστε γύρω από τις ορχιδέες και τα φυτά σας. Mπορείτε να διαβάζετε τα άρθρα μας και στο ηλεκτρονικό περιοδικό jenny.gr.
Η επιλογή μέτρων προστασίας των φυτών μας τόσο στον καύσωνα όσο και στο κρύο προϋποθέτει να γνωρίζουμε τη θερμοκρασία και την υγρασία του χώρου που ζουν. Θερμόμετρο και υγρασιόμετρο λοιπόν οι βασικοί μας σύμμαχοι. Το ζητούμενο είναι να μειώσουμε τη θερμοκρασία και να αυξήσουμε την υγρασία. Προσοχή όμως, αυξημένες θερμοκρασίες δεν συνδέονται πάντα από χαμηλή υγρασία. Μπορεί να συμβεί και το αντίθετο.
Για τα φυτά που βρίσκονται μέσα στο σπίτι η μείωση της θερμοκρασίας επιτυγχάνεται με κλιματισμό ή με ανεμιστήρα. Το μόνο που πρέπει να προσέξετε είναι να μη χτυπά το aircondition απευθείας πάνω στα φυτά μας. Το ίδιο ισχύει και για τους στατικούς ανεμιστήρες, αν και εδώ η ζημιά θα είναι μικρότερη. Ελλείψει αυτών, μεταφέρετε τις ορχιδέες σας σε δροσερό και καλά αεριζόμενο χώρο, έστω και αν αυτός είναι μια σκοτεινή γωνιά. Δεν τις βλάπτει αφού θα είναι για λίγες μόνο μέρες. Επίσης να θυμάστε ότι η ζέστη ανεβαίνει προς τα πάνω, άρα όσο πιο χαμηλά βρίσκονται τα φυτά σας τόσο πιο δροσιά θα έχουν. Τέλος εκμεταλλευτείτε τα κρύα οικοδομικά υλικά του σπιτιού. Μάρμαρα και πλακάκια ιδανικά για να τις φιλοξενήσουν για λίγο καιρό.
Για όσες ορχιδέες βρίσκονται έξω και δεν μπορούν να μεταφερθούν προσωρινά μέσα οι επιλογές μας έχουν ως εξής:
Μεταφορά σε απόλυτα σκιερό μέρος κατά προτίμηση βορινού ή ανατολικού προσανατολισμού. Αν είστε αρκετά προνοητικοί σίγουρα θα έχετε εντοπίσει στο χώρο σας τα μέρη εκείνα που δεν τα βλέπει ο ήλιος. Η σκιά μεγαλύτερων φυτών είναι ιδανική. Κοντά στη γη και κρυμμένες ανάμεσα στα φυλλώματα μεγαλύτερων φυτών οι ορχιδέες μας θα βρουν εξαιρετικό καταφύγιο τις δύσκολες μέρες που έρχονται. Τέλος ένα κατάβρεγμα του μπαλκονιού ή της αυλής πρωί και απόγευμα σίγουρα βοηθάει στο να έχουμε μεγαλύτερα επίπεδα δροσιάς στις περιπτώσεις εκείνες που ο καύσωνας δεν συνοδεύεται από υψηλά επίπεδα υγρασίας.
Σε ότι αφορά τώρα την αύξηση της υγρασίας αυτό μπορεί να γίνει με πολλούς τρόπους. Διαφυλλικοί ψεκασμοί δύο φορές την ημέρα πρωί και απόγευμα. Αν έχετε λίγα φυτά ο δροσισμός των φύλλων κάτω από την βρύση σίγουρα θα τονώσει της ορχιδέες μας. Εναλλακτικά μαζέψτε τις όλες μαζί και τοποθετήστε τις πάνω σε ένα δίσκο ή μια λεκάνη με βότσαλα και νερό χωρίς όμως το επίπεδο του νερού να ακουμπά τη γλάστρα. Καθώς το νερό θα εξατμίζεται λόγω της ζέστης η υγρασία θα αυξάνεται. Προσοχή όμως γιατί υπερβολική υγρασία σημαίνει δύο πράγματα. Μύκητες και τετράνυχο.
Last but not least
Απομακρύνεται τις ορχιδέες από το άμεσο ηλιακό φως.
Φυτά που φέρουν ανθοφόρους ή είναι ανθισμένα ή ταλαιπωρημένα και ασθενή πρέπει να μεταφερθούν οπωσδήποτε σε δροσερό χώρο.
Φροντίστε τις ημέρες του καύσωνα να είναι καλά ποτισμένες και φυσικά δεν υπάρχει κανένας λόγος για λίπανση.
Τέλος αν το μέσα έξω δεν σας δημιουργεί προβλήματα επιλέξτε την αυλή ή το μπαλκόνι για να βγάλουν τη νύχτα αν οι θερμοκρασίες εκεί είναι χαμηλότερες από τους τέσσερις τοίχους του σπιτιού σας.
Αν σας άρεσε αυτό το άρθρο κάντε like 👍 στη σελίδα μας στο facebook ή εγγραφείτε στο κανάλι μας στο youtube για να ενημερώνεστε γύρω από τις ορχιδέες και τα φυτά σας.
Mπορείτε να διαβάζετε τα άρθρα μας και στο ηλεκτρονικό περιοδικό jenny.gr.
Το πότισμα μιας Vanda είναι μέγας πονοκέφαλος για όσους έχουν επιλέξει να την κάνουν μέρος της συλλογής τους. Αυτή η τόσο εντυπωσιακή ορχιδέα, που θεωρητικά είναι πιο εύκολη στη φροντίδα της από μια Phalaenopsis, έχει τεράστια θέματα με το πότισμα. Το πρώτο πράγμα που μαθαίνει κανείς για αυτές τις ορχιδέες είναι οι ιδιαίτερες ανάγκες τους σε νερό και υγρασία. Η πλειοψηφία των καλλιεργητών προτείνει καθημερινό πότισμα. Φοβερός μπελάς, αν λάβει κανείς υπόψη του το μέγεθος της και φυσικά το κόστος του νερού.
Απέκτησα την πρώτη μου Vanda πέρσι, γύρω στα τέλη της άνοιξης και ξεκίνησα να την ποτίζω καθημερινά by the book, βουτώντας τις ρίζες της σε μια μεγάλη λεκάνη με νερό για μισή ώρα περίπου. Το φυτό όμως μαραίνονταν σταδιακά. Οι ρίζες έγιναν ξυλώδεις, τα φύλλα της κιτρίνισαν και έπεσαν το ένα μετά το άλλο. Υπέθεσα ότι το φυτό είχε προσβληθεί από fusarium, ένας πολύ κοινός μύκητας και η no 1 αιτία θανάτου της Vanda. Στο τέλος και παρά τις επίμονες προσπάθειές μου, το φυτό ξεράθηκε εντελώς και επειδή η Vanda κοστίζει αρκετά χρήματα, είπα τέρμα η ενασχόλησή μου μαζί τους. Δεν το έχω.
'Ελα όμως που μου χάρισαν μια νέα το φθινόπωρο. Ξεκίνησα πάλι τα ποτίσματα, με καθημερινό ντους αυτή τη φορά, γιατί το φυτό ήταν τεράστιο και δεν μπορούσα να το βολέψω πουθενά. Όμως τα πράγματα και πάλι δεν πήγαιναν καλά. Οι ρίζες άρχισαν να γίνονται ξηλώσεις και να ξεραίνονται. Τότε σκέφτηκα να αποτανθώ στους ειδικούς της Ελληνικής Εταιρίας των Φίλων της Ορχιδέας. Εκεί κάποιο από τα μέλη έκανε ένα σχόλιο που με προβλημάτισε. "Αποβάλει τις ρίζες της γιατί δέχεται είτε πολύ είτε λίγο νερό".
Αυτή η παρατήρηση ήταν σημαντική για εμένα καθώς τη συνέδεσα με τις οδηγίες που δίνει ο προμηθευτής τους. Μούλιασμα για μισή ώρα μια φορά την εβδομάδα το χειμώνα και δύο φορές το καλοκαίρι. Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα πάρει ποτέ σοβαρά αυτή την πληροφορία έχοντας στο μυαλό μου τις διαφορετικές κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούν στην Ευρώπη, βασικό τόπο εισαγωγής των φυτών αυτών.
Ψάχνοντας περισσότερο πάνω στο θέμα διαπίστωσα ότι δεν είναι λίγοι αυτοί που προτείνουν πολύωρο/ολονύχτιο πότισμα/μούλισμα μια φορά την εβδομάδα. Μέσα από αυτή την πρακτική η ορχιδέα, ανάλογα με το μέγεθός της, έχει όλο το χρόνο να απορροφήσει μεγάλη ποσότητα νερού ικανή να τη θρέψει για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Έτσι είπα θα αλλάξω ρουτίνα. Το νυχτερινό jacouzi - με τις ρίζες κατά τα δύο τρίτα περίπου μέσα στο νερό - γίνεται πλέον κάθε πέντε μέρες χωρίς ενδιάμεσα ψεκάσματα το χειμώνα. Τώρα το καλοκαίρι που είναι έξω ακολουθώ την ίδια ρουτίνα απλά όταν ποτίζω τα λουλούδια της αυλής τις καταβρέχω λίγο. Εσείς μπορείτε φυσικά να ψεκάζετε ενδιάμεσα στα ποτίσματα ανάλογα με τη θερμοκρασία και το μικρόκλιμα του χώρου σας. Όταν ο υδράργυρος πιάσει κόκκινο είμαι σίγουρη ότι το μπάνιο θα γίνεται κάθε τρίτη μέρα με ενδιάμεσους ψεκασμούς.
Το αποτέλεσμα αυτού το εβδομαδιαίου σε βάθος ποτίσματος τους τελευταίους έξη μήνες είχε εξαιρετικά αποτελέσματα. Η Vanda σταμάτησε να χάνει ρίζες, σταθεροποιήθηκε και τώρα την άνοιξη έχει πετάξει πλήθος από νέες. Άνθη δεν έχω δει ακόμη γιατί το χειμώνα δεν την είδε πολύ ο ήλιος αλλά τώρα που είναι έξω είμαι σίγουρη ότι η ανθοφορία θα με βρει το αργότερο στις αρχές του φθινοπώρου. Δεν λέω ότι ο δικός μου τρόπος είναι ο σωστός, απλά λειτούργησε, έχει πολύ λιγότερο κόπο και τεράστια οικονομία στο νερό αν θέλουμε να είμαστε οικολόγοι. Αν επιλέξετε να δοκιμάσετε θα πρέπει σταδιακά να αυξάνετε τις ημέρες ανάμεσα στα ποτίσματα.
Η Cymbidium ανθίζει συνήθως μια φορά το χρόνο. Η ανθοφορία συμπίπτει με το διάβα του χειμώνα και διαρκεί κατά το μεγαλύτερο μέρος της άνοιξης, περίπου οκτώ με δέκα εβδομάδες. Κάποιες ποικιλίες όμως εμφανίζουν άνθη το φθινόπωρο.
Κάθε ψευδοβολβός ανθίζει μόνο μια φορά. Μετά την ολοκλήρωση της ανθοφορίας αναπτύσσονται οι νέοι βολβοί στη βάση των παλιών. Οι παλιοί ψευδοβολβοί τρέφουν τους νέους μέχρι να ωριμάσουν και μετά σταδιακά πεθαίνουν. Κάθε ψευδοβολβός χρειάζεται χρόνια για να ωριμάσει και να δώσει νέα άνθη. Ο ρυθμός ανάπτυξής τους συνδέεται άμεσα με ηλιοφάνεια, τη σωστή λίπανση και τη γενικότερη φροντίδα του φυτού.
Αν σας άρεσε αυτό το άρθρο κάντε like 👍 στη σελίδα μας στο facebook ή εγγραφείτε στο κανάλι μας στο youtube για να ενημερώνεστε γύρω από τις ορχιδέες και τα φυτά σας.
Μπορείτε να διαβάζετε τα άρθρα μας και στο ηλεκτρονικό περιοδικό jenny.gr.
Η Phalaenopsis ανθίζει κυρίως μια φορά το χρόνο. Η ανθοφορία ξεκινά συνήθως στα μέσα του χειμώνα μέχρι τις αρχές της άνοιξης (Ιανουάριος-Μάρτιος).
Τα άνθη διαρκούν από 60 έως 120+ ημέρες. Αυτό σημαίνει ότι ένα ώριμο φυτό μπορεί να έχει άνθη για περίπου έξι μήνες!!!!!
Μετά το τέλος της ανθοφορίας το φυτό μπαίνει σε περίοδο ανάπτυξης. Πρέπει να αποκτήσει νέα φύλλα και ρίζες μέχρι την επόμενη ανθοφορία. Αν αυτό δεν συμβεί μην περιμένετε άνθη την επόμενη χρονιά εκτός αν ανθίσουν οι παλαιοί ανθοφόροι.
Μόλις οι θερμοκρασίες αρχίζουν να πέφτουν, κάπου στα μέσα του φθινοπώρου δημιουργούνται οι νέοι ανθοφόροι βλαστοί που θα δώσουν τα πρώτα άνθη κάπου κοντά ή μετά τις γιορτές. Καλύτερη εποχή για αγορά μιας Phalaenopsis... η άνοιξη φυσικά.
