Η δική μου εμπειρία από την υδροπονική καλλιέργεια ένα χρόνο μετά.

Σε πολύ γενικές γραμμές, η υδροπονική είναι η καλλιέργεια των φυτών απουσία χώματος. Οι ρίζες τους πλέουν σε νερό ή άλλο ανόργανο υλικό από το οποίο διέρχεται συνέχεια νερό. Οι καλλιεργητές του είδους χρησιμοποιούν διάφορες παραλλαγές της μεθόδου αυτής. Τοποθετούν την ορχιδέα μέσα σε διάφανο γυάλινο βάζο, γυμνόριζη με το 1/3 των ριζών της μόνιμα μέσα σε νερό και το αλλάζουν περίπου μια φορά την εβδομάδα. Άλλοι πάλι επιλέγουν να έχουν τα φυτά για δύο συνεχόμενα 24 ωρα στο νερό. Μετά ακολουθεί μια περίοδος ξηρασίας, τεσσάρων περίπου ημερών ανάλογα με την εποχή και τις ιδιαιτερότητες του χώρου μας. Ελκυστικό, δεν βρίσκετε; Τόσο αισθητικά όσο και από πλευράς οικονομίας χρόνου και χρήματος (διαβάστε εδώ τη σχετική ανάρτηση).


Πριν ένα χρόνο περίπου αποφάσισα να πειραματιστώ και εγώ με την μέθοδο αυτή κυρίως με τρεις διαφορετικούς τύπους ορχιδέας, Phalaenopsis, Cattleya και Oncidium. Σε ότι αφορά τα δύο τελευταία γένη τα αποτελέσματα δεν ήταν ικανοποιητικά. Τα φυτά υπέφεραν από την υγρασία και είχα θέματα με μούχλα το χειμώνα. Στο τέλος βαρέθηκα και ξαναεπέστρεψαν σε υπόστρωμα. Η Cattleya σε φλοιό πεύκου και το Oncidium σε λέκκα. Σημειώνω ότι και τα δύο φυτά είχαν κατεστραμμένο ριζικό σύστημα. Το νερό δεν βοήθησε ιδιαίτερα. Ενώ στην αρχή έβγαιναν καινούριες ρίζες, μετά η επαφή τους με το υγρό στοιχείο δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Επειδή και τα δύο γένη έχουν παρόμοια σε δομή ρίζες, η συνεχής επαφή με το νερό δεν ήταν κάτι που τους άρεσε. Η επιλογή πάλι να τις αφήνω στεγνές για κάποιες ημέρες δεν λειτούργησε υπέρ των φυτών. Δεν ξέρω ποια θα ήταν τα αποτελέσματα αν δοκίμαζα την υδροπονική καλλιέργεια σε φυτά με ισχυρό ριζικό σύστημα. Ίσως τότε να μην το διακινδύνευα καθώς πιστεύω ότι ότι πάει καλά δεν το πειράζουμε.



Με τις Phalaenopsis τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Τα πειραματόζωα μου ήταν τρία, μια mini phal, και δύο κανονικές - η μια είχε εντελώς κατεστραμμένες ρίζες και η άλλη ήταν σε κακή κατάσταση - μισοσαπισμένες ρίζες, λίγα φύλλα κτλ. Η mini phal δεν τα πήγε καθόλου καλά με το νερό. Οι λεπτές της ρίζες δεν άντεξαν τη συνεχή επαφή με το νερό. Αν την άφηνα για λίγες μέρες χωρίς νερό στέγνωνε επικίνδυνα. Μεγάλος μπελάς η διατήρηση των επιθυμητών επιπέδων υγρασίας. Οπότε η μικρή ορχιδέα μεταφυτεύθηκε πολύ σύντομα σε φλοιό.

Με τις άλλες δύο τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά και η αντίδραση διαφορετική. Η πρώτη, με τις κατεστραμμένες ρίζες έβγαλε νέες που ζουν μέσα στο νερό. Το φυτό ενυδατώθηκε πλήρως και τα πλαδαρά φύλλα της έγιναν ξανά σκληρά. Όλα το καλοκαίρι δεν με απασχόλησε καθόλου, τις άλλαζα νερό μια φορά την εβδομάδα και κατά την απουσία μου δεν χρειάστηκε επίβλεψη. Γέμισα το βάζο με το νερό μέχρι πάνω και την ξέχασα για δύο εβδομάδες.



Η άλλη έδωσε δεύτερη ανθοφορία το καλοκαίρι, στον έναν από τους δύο παλιούς ανθοφόρους. Σάπισαν εντελώς όσες ρίζες ήταν μισο κατεστραμένες, κράτησε κάποιες από τις παλιές και έβγαλε δύο καινούριες. Έβαλε ένα καινούριο φύλλο το καλοκαίρι και τώρα αναμένω ξανά ανθοφορία στον άλλο παλιό ανθοφόρο.

Δείτε το βίντεο 👇👇👇👇



Το συμπέρασμα από αυτή την εμπειρία είναι ότι η υδροπονική από τη στιγμή που θα δουλέψει και θα μπει το φυτό σε σειρά είναι μια μέθοδος που όντως προφέρει οικονομία χρόνου και χρήματος. Τα φυτά είναι ευχαριστημένα και αναπτύσσονται εξίσου καλά. Θα σας πρότεινα να πειραματιστείτε με μια Phalaenopsis αλλά να είστε προετοιμασμένοι για το καλύτερο αλλά και για το χειρότερο. Σε κάθε περίπτωση θέλει υπομονή και συστηματική παρατήρηση για να επεμβαίνετε διορθωτικά.


Αν σας άρεσε αυτό το άρθρο κάντε like 👍  στη σελίδα μας στο facebook ή εγγραφείτε στο κανάλι μας στο youtube για να ενημερώνεστε γύρω από τις ορχιδέες και τα φυτά σας.

Advertisement

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου