Υδροπονική καλλιέργεια. Μέρος πρώτο. Τα βασικά.

Σε πολύ γενικές γραμμές υδροπονική είναι η καλλιέργεια των φυτών απουσία χώματος. Οι ρίζες τους πλέουν σε νερό ή άλλο ανόργανο υλικό από το οποίο διέρχεται συνέχεια νερό. Οι καλλιεργητές του είδους χρησιμοποιούν διάφορες παραλλαγές της μεθόδου αυτής. Τοποθετούν την ορχιδέα μέσα σε διάφανο γυάλινο βάζο, γυμνόριζη με το 1/3 των ριζών της μόνιμα μέσα σε νερό και το αλλάζουν περίπου μια φορά την εβδομάδα. Άλλοι πάλι επιλέγουν να έχουν τα φυτά για δύο 24ωρα στο νερό. Μετά ακολουθεί μια περίοδος ξηρασίας περίπου τεσσάρων ημερών ανάλογα με την εποχή και τις ιδιαιτερότητες του χώρου μας. Ελκυστικό, δεν βρίσκετε; Τόσο αισθητικά όσο και από πλευράς οικονομίας χρόνου και χρήματος.


Επειδή τα πράγματα δεν είναι ποτέ απλά και κάθε επιλογή έχει τον δικό της κόπο,  πριν αποφασίσετε να ξεγλαστρώσετε την ορχιδέας σας και να πειραματιστείτε με την υδροπονική καλλιέργεια θα πρέπει να γνωρίζετε κάποιες πολύ βασικές αρχές.
  • Το ριζικό σύστημα της ορχιδέας πρέπει να είναι σε άριστη κατάσταση. Αν υπάρχουν σπασίματα ή τραυματισμοί στη διαδρομή της ρίζας μέχρι τη βάση του φυτού, η ορχιδέα δεν θα μπορεί να τραφεί ικανοποιητικά και οι ρίζες θα σαπίσουν σταδιακά. Ο λόγος είναι απλός. Το κομμάτι της ρίζας που βρίσκεται στο νερό αν δεν επικοινωνεί 100% με τη βάση της ορχιδέας, υπερποτίζεται και σιγά σιγά σαπίζει, ενώ το υπόλοιπο ξεραίνεται επιφανειακά από την έλλειψη νερού με αποτέλεσμα το φυτό να υποσιτίζεται, να αφυδατώνεται και στο τέλος να μαραίνεται. Επειδή είναι πολύ σπάνιο κάποιο φυτό να έχει σε άριστη κατάσταση όλες του τις ρίζες, σίγουρα θα υπάρχουν απώλειες αλλά θα βγουν και καινούριες. 
  • Ο κακός αερισμός του ριζικού συστήματος μέσα στο βάζο αλλά και η συγκέντρωση της υγρασίας ευνοεί τη μούχλα και τους μύκητες. Έτσι η επιλογή βάζου με σχετικά μεγάλη διάμετρο είναι προϋπόθεση.
  • Τέλος, επειδή το φυτό έρχεται 24 ώρες το 24ωρο σε επαφή με το νερό, αν αυτό είναι πολύ τοξικό (υποβολικές ποσότητες από άλατα, χλώριο κτλ) τότε το ριζικό σύστημα βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο. Ποτίζοντας με το νερό της βρύσης η ποσότητα του νερού που εγκλωβίζεται μέσα στην ρίζα είναι αναλογικά πολύ μικρότερη από αυτή ενός φυτού που τροφοδοτείτε συνέχεια με νερό. Για το λόγο αυτό, οι οπαδοί της υδροπονικής χρησιμοποιούν αποσταγμένο. 
Το όλο εγχείρημα απαιτεί λοιπόν πολύ προσοχή και προϋποθέτει απόλυτα υγιή φυτά για να αντέξουν την αλλαγή.


Έξω από τα σύνορά μας  η υδροπονική καλλιέργεια (full water culture) έχει πάρει διαστάσεις υστερίας, καθώς κυκλοφορούν στο διαδίκτυο εικόνες από φυτά που οι ρίζες τους ξεχειλίζουν από το βάζο ενώ οι ανθοφόροι διαδέχονται ο ένας τον άλλο.  Οι διαμάχες δε, μεταξύ των υποστηρικτών της και αυτών της παραδοσιακής καλλιέργειας αγγίζει τα όρια του μίσους. Προσωπικά έχω όλα μου τα φυτά σε φλοιό, λέκκα ή σφάγνο ανάλογα με τις ανάγκες τους. Δεν τολμώ να βάλω σε αυτή τη διαδικασία ένα φυτό που πάει καλά. Έχω δοκιμάσει όμως την υδροπονική μέθοδο σε αρκετά, κυρίως προβληματικά φυτά. Δεν θα έλεγα όμως ότι τα αποτελέσματα είναι θεαματικά. Το μόνο σίγουρο είναι η οικονομία στο νερό, στα υλικά και φυσικά η μεγάλη ευκολία τους καλοκαιρινούς μήνες. Σε επόμενη ανάρτηση θα  σας καταθέσω τη δική μου εμπειρία.

2 σχόλια :

  1. Συγχαρητηρια για ολη σας την σελίδα! Εχουμε κατι νεότερο απο την εμπειρίας με την υδροπονικη μέθοδο?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα, δύσκολο να πω ακόμη, κάποιες πάνε εξαιρετικά κάποιες όχι. Πραγματικά δεν ξέρω αν αξίζει τον κόπο να βάλει κανείς σε κίνδυνο τη ζωή μιας ορχιδέας που πάει καλά βάζοντάς τη στο νερό.

      Διαγραφή